top of page
Search

Αντιμετωπίζετε την απώλεια του κατοικιδίου σας: Αυτός είναι ένας οδηγός υποστήριξης για ενήλικες και παιδιά



Η Θλίψη της απώλειας ενός κατοικίδιου, είτε λόγω θανάτου ή άλλου αναγκαστικού χωρισμού, 

μπορεί να αποβεί μια πολύ λυπηρή και δύσκολη εμπειρία. Μια ζωή που ήταν κάποτε γεμάτη με την αγάπη και την φιλία ενός ζώου, μπορεί ξαφνικά να μείνει εντελώς άδεια.


Τα αισθήματα απογοήτευσης, μοναξιάς, ακόμη και κατάθλιψης είναι πολλές φορές δυσβάσταχτα. Πολλές φορές υπάρχει ένα έντονο αίσθημα ενοχής και αυθυποβολής, ειδικά σε περιπτώσεις που κάποιος ιδιοκτήτης αποφασίζει για ευθανασία ενός αγαπημένου κατοικίδιου ή για την υιοθεσία του από άλλη οικογένεια. Όλα αυτά τα συναισθήματα είναι φυσιολογικά και μαρτυρούν τον ξεχωριστό δεσμό που υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων με τα ζωάκια τους. Δυστυχώς, δεν αντιλαμβάνονται όλοι οι άνθρωποι αυτή τη θλίψη με τον ίδιο τρόπο και μπορεί η εμπειρία να είναι για κάποιους ιδιοκτήτες αρκετά μοναχική και απομονωτική για αυτούς. 


Σε αυτόν τον οδηγό, ο οποίος δημιουργήθηκε μετά από χρόνια εμπειρίας στο συγκεκριμένο πεδίο, προσφέρουμε υποστήριξη, οδηγίες και συμβουλές για ενήλικες, ηλικιωμένους και παιδιά που αντιμετωπίζουν την απώλεια του αγαπημένου τους κατοικίδιου.

Όλοι ανταποκρινόμαστε διαφορετικά απέναντι στην απώλεια. Το πόσο μεγάλο είναι το πλήγμα για τον κάθε έναν, έχει συχνά να κάνει με παράγοντας όπως η ηλικία και η προσωπικότητα μας, η ηλικία του ίδιου το κατοικίδιου αλλά και οι συνθήκες υπό τις οποίες το χάνουμε. Γενικά, όσο πιο σημαντικό είναι για εμάς το ζωάκι μας, τόσο πιο έντονος ο συναισθηματικός πόνος που βιώνουμε. Εάν ζούμε μόνοι, συχνά τα κατοικίδια είναι οι μοναδικοί μας σύντροφοι και η διαχείριση της απώλειας σε αυτές τις περιπτώσεις είναι πολύ δυσκολότερη.


Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν υπάρχει πρόγραμμα στην θλίψη…η εμπειρία του κάθε ενός ξεχωριστά είναι διαφορετική απέναντι στην απώλεια.


Υποστήριξη για εσάς

Πολλοί από εμάς, μοιραζόμαστε έναν εξαιρετικό δεσμό με τα κατοικίδια μας, τα οποία είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της οικογένειας. Προσφέρουν συντροφικότητα, φέρνουν ευτυχία και μερικές φορές δίνουν μια αίσθηση σκοπού αυτοθυσίας για την οικογένεια τους. Συνεπώς, όταν ένα κατοικίδια “φεύγει’’, χάνεται η πέφτει θύμα κλοπής- προκαλεί αμέσως επίπονα συναισθήματα. Η ζωή μπορεί ξαφνικά να μείνει εντελώς άδεια.


Να μερικά χρήσιμα πράγματα για να θυμάστε: 


  • Είστε φυσιολογικοί- Μερικοί μπορεί να μην αντιλαμβάνονται πόσο μπορεί να αναστατώσει κάποιον η απώλεια ενός κατοικίδιου και μπορεί να σας κάνουν να νιώθετε σαν να υπερβάλλετε. Δεν θα πρέπει να ντρέπεστε για τα συναισθήματα σας, όπως επίσης και ότι ο θρήνος δεν μπορεί να περιμένει, η να αποκρυφτεί. Δώστε χρόνο στον εαυτό σας. Πρέπει να καταλάβετε πως ότι αισθάνεστε είναι απολύτως φυσιολογικό.


  • Μην αγνοείτε τον πόνο- Το να καταπιέζετε τα συναισθήματα σας μπορεί μόνο να χειροτερέψει τα πραγματα μακροπρόθεσμα. Για να επανέλθετε, είναι απαραίτητο να αντιμετωπίσετε να αντιμετωπίσετε ενεργά τη θλίψη. Μη φοβηθείτε να δείξετε τα συναισθήματα σας. Είναι φυσιολογικό να κλάψετε ή να αισθάνεστε εκνευρισμένοι. Απολύτως δικαιολογημένες αντιδράσεις, όταν έχετε μόλις χάσει κάποιον αγαπημένο και μοναδικό για εσάς. Μην είστε σκληροί με τον εαυτό σας εάν κάποιες μέρες είναι δυσκολότερες από άλλες. Θα συμβούν πράγματα που ενδεχομένως που ίσως σας ξυπνήσουν αναμνήσεις και σας φέρουν θλίψη. Μπορεί να βρεθείτε σε κάποιο μέρος που πηγαίνατε συχνά, ίσως να είναι η ημερομηνία που πρωτοηλθε το κατοικίδιο στο σπίτι σας ή και η μέρα γενεθλίων του. Η υποστήριξη από τους άλλους θα βοηθήσει πραγματικά, και όταν είστε έτοιμοι, κάντε αυτές τις μέρες γιορτή μνήμης και αγάπης για τον πιστό σας φίλο. 


  • Μιλήστε ανοιχτά στους άλλους - Το να μιλήσετε για τα συναισθήματα σας και το κατοικίδιο σας μπορεί να βοηθήσει πολύ. Μη φοβηθείτε να μιλήσετε στην οικογένεια και τους φίλους σας, ειδικά αν εκείνοι γνώριζαν το κατοικίδιο σας, διότι μπορούν να σας στηρίξουν περισσότερο από όσο νομίζετε. Ίσως το να γράψετε τις σκέψεις σας σε χαρτί να σας κάνει να νιώσετε πιο άνετα. Αν το κατοικίδιο σας έχει χαθεί η πέσει θύμα κλοπής, η κατάσταση είναι επίσης πολύ δύσκολη και συχνά τέτοιες περιπτώσεις δεν επιλύονται.


  • Ζητήστε βοήθεια- Εάν αντιλαμβάνεστε ότι το πλήγμα από τον χαμό του κατοικίδιου σας, δρα σημαντικά στην καθημερινή σας ζωή, καλό θα ήταν να πάρετε και τη συμβουλή κάποιου ειδικού διότι το γεγονός ενδεχομένως να σας φέρνει σε κατάθλιψη.


  • Φροντίστε τον εαυτό σας- Η απώλεια ενός αγαπημένου κατοικίδιου μπορεί να σας προκαλέσει άγχος και ανησυχία φέρνοντας παράλληλα χάος στην καθημερινότητα σας. Είναι σημαντικό να μην πάψετε να φροντίζετε τα υπόλοιπα κατοικίδια σας (εάν έχετε) και κυρίως να μην παραμελήσετε τον εαυτό σας. Φροντίστε να τρέφεστε σωστά, να κοιμάστε αρκετά και να περνάτε χρόνο με αυτούς που νοιάζονται για σας. Επίσης, η συχνή άσκηση μπορεί να βοηθήσει σημαντικά επειδή κατά τη διάρκεια της, ο οργανισμός απελευθερώνει ενδορφίνες που τονώνουν τη διάθεση.


Υποστήριξη για ηλικιωμένους


Κατά τη διάρκεια της ζωής, βιώνουμε ορισμένες μεγάλες αλλαγές. Τέτοιες αλλαγές μπορεί να είναι, ο ξαφνικός χαμός αγαπημένων φίλων, συγγενών αλλά και κατοικίδιων. Ο θάνατος ενός κατοικίδιου, μπορεί να πλήξει πολύ σημαντικά ηλικιωμένα άτομα, ίσως ισχυρότερα από τους νέους ενήλικες οι οποίοι συχνά βρίσκουν παρηγοριά σε περισσότερα κοντινά μέλη της οικογένειας ή απασχολούν το μυαλό τους με την εργασία. Εάν είστε ηλικιωμένοι και ζείτε μόνοι, το κατοικίδιο ενδεχομένως να ήταν η μοναδική σας συντροφιά και η ασχολία μαζί του σίγουρα έδινε ξεχωριστό σκοπό στην καθημερινότητα σας.

Είναι συνηθισμένο μετά από το θάνατο ενός αγαπημένου κατοικιδίου να θρηνείτε και να αισθάνεστε λύπη, αλλά είναι σημαντικό παρ’ όλα αυτά να μπορείτε να αναγνωρίσετε τα σημάδια της κατάθλιψης. Η φροντίδα του κατοικιδίου πιθανότατα καταλάμβανε σημαντικό μέρος του χρόνου σας ενισχύοντας παράλληλα τις αξίες και το αίσθημα αισιοδοξίας μέσα σας. Η κατάθλιψη μπορεί να σας κάνει να αισθάνεστε καταβεβλημένοι, μοναχικοί και απομονωμένοι. 


Να μερικά χρήσιμα πράγματα για να θυμάστε


  • Η αλλαγή στην καθημερινότητα σας μπορεί να βοηθήσει. Θα ήταν καλή ιδέα να προσπαθήσετε να γεμίσετε τον χρόνο σας με δραστηριότητες που σας αρέσουν. Το να ασχοληθείτε με κάποιο χόμπι που είχατε παραμελήσει, να παρακολουθήσετε μαθήματα για κάτι, να βοηθήσετε φίλους, ακόμη και το να συμμετέχετε σε ομάδες διάσωσης ζώων σε ανάγκη. 


  • Μοιραστείτε τα συναισθήματα σας με φίλους και μέλη της οικογένειας που καταλαβαίνουν πως αισθάνεστε μετά την απώλεια. Εαν αισθάνεστε άβολα να μιλήσετε σε κοντινούς ανθρώπους, μπορείτε να καλέσετε στην γραμμή υποστήριξης μας. Μην το κρατάτε άλλο μέσα σας.


  • Μην απορρίπτετε όποιον προσπαθήσει να σας προσφέρει βοήθεια. Ακόμη κι άν δε θέλετε να μιλήσετε σε κάποιον γι αυτό. Οι φίλοι, η οικογένεια και πολλοί εθελοντές υποστήριξης μπορούν να σας βοηθήσουν να νιώσετε πιο άνετα και σίγουρα θα βοηθήσουν στο να θυμάστε το ζωάκι σας με ευχάριστες αναμνήσεις. 


  • Η προσαρμογή στη ζωή χωρίς το κατοικίδιο σας μπορεί να είναι δύσκολη, ειδικά όταν εκείνο σας προσέφερε το αίσθημα σκοπού και συντροφικότητα. Το να προσφέρετε εθελοντικά τη βοήθεια σας σε άλλα ζωάκια που έχουν ανάγκη είναι ένας καλός τρόπος να αποφασίσετε αν θα θέλατε στο μέλλον να αποκτήσετε κάποιο άλλο κατοικίδιο.



Υποστήριξη για παιδιά 


Όταν ένα κατοικίδιο πεθαίνει, είναι συνήθως κάτι το πρωτόγνωρο για ένα μικρό παιδί. Μπορεί να αισθάνεται ότι έχει χάσει οτν καλύτερο του φίλο, ένα σημαντικό μέλος της οικογένειας σίγουρα αιασθάνεται στεναχώρια και μοναξιά. Ενδεχομένως να υπάρχουν συναισθήματα μουδιάσματος, δυσπιστίας και άρνησης. Συχνά ο θυμός και οι ενοχές μπορεί να βιώνονται για κάτι που το παιδί είπε η έκανε και θεωρεί ότι οδήγησε στο θάνατο. 


Ο τρόπος που τα παιδιά αλλά και οι νέοι άνθρωποι αντιμετωπίζουν την απώλεια ενός κατοικίδιου αποτελεί η βασικός παράγοντας του πως θα διαχειρίζονταν κάποια άλλη στην μετέπειτα ζωή τους. 


Η αντίδραση ενός παιδιού στην απώλεια ενός κατοικιδίου σε διαφορετικές ηλικίες  


 

Τα περισσότερα παιδιά αναπτύσσουν ισχυρούς δεσμούς με τα κατοικίδια τους και τα θεωρούν σημαντικό μέλος της οικογένειας. Ο ενδεχόμενος θάνατος η χαμός τους μπορεί να αποτελέσει ιδιαίτερο πλήγμα ειδικά εάν:


  • Αν το κατοικίδιο ήταν το πρώτο τους 


  • Το παιδί έχει ήδη βιώσει απώλεια από θάνατο ή αποχωρισμό στο παρελθόν 


  • Έχει εκτεθεί σε συνεχή αλλαγή περιβάλλοντος όπως η αλλαγή σχολείου, η ενδεχομένως διάσταση μεταξύ των γονέων. 


Η ηλικία του παιδιού και η αντίληψη του για τον θάνατο μπορεί να επηρεάσει την αντίδραση του.


  • Τα παιδιά ηλικίας έως δύο ετών συνήθως δεν έχουν ανεπτυγμένη αντίληψη του θανάτου σαν γεγονός, αλλά τους λείπει έντονα η παρουσία του κατοικιδίου και καταλαβαίνουν τις εντάσεις που ενδέχεται να υπάρχουν στην οικογένεια λόγω θρήνου. 


  • Τα παιδιά από δύο έως τεσσάρων ετών δυσκολεύονται να συλλάβουν ότι ο θάνατος είναι κάτι μόνιμο και συνήθως εκφράζουν ερωτήσεις όπως: “γιατί δεν κουνιέται ο Έκτορας; Έπαθε κάτι;”


  • Τα παιδιά ηλικίας πέντε έως δέκα ετών συνήθως εκφράζουν ερωτήματα όπως: “γιατί δεν κλείνουν τα μάτια του” ή “τι συμβαίνει όταν το βάλουν στο χώμα;” “θα νιώθουν μόνα τους τα υπόλοιπα ζωάκια μου;” 


  • Παιδιά από εννέα ετών και άνω στις περισσότερες περιπτώσεις καταλαβαίνουν πλήρως τι σημαίνει ο θάνατος και εκφράζουν περιέργεια για το τι συμβαίνει στο σώμα του κατοικιδίου και την διαδικασία της ταφής.


  • Τέλος η εφηβεία είναι μια περίοδος συναισθημάτων και συχνά οι έφηβοι είναι λιγότερο πρόθυμοι να εκφράζουν πως νιώθουν η να μιλήσουν για σοβαρά ζητήματα. Στην πραγματικότητα αισθάνονται μεγαλύτερο δέσιμο με το κατοικίδιο από τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας. 


Να μερικά χρήσιμα πράγματα που ίσως βοηθήσουν στην ψυχολογική υποστήριξη των παιδιών 


Σκεφτείτε το ενδεχόμενο να βιώνουν κάποια άλλη απώλεια που ενδεχομένως να τα θλίβει


Προσπαθήστε να μην ενημερώνεται το παιδί για τον θάνατο του κατοικιδίου από τρίτους και κυρίως άτομα που δεν γνωρίζει.


Να είστε πάντα ειλικρινείς απέναντι στο παιδί για το τι έχει πραγματικά συμβεί. Είναι λάθος να προφασιστείτε πως το ζωάκι έχει χαθεί ενώ έχει στην πραγματικότητα πεθάνει.


Να λαμβάνετε υπόψη σας τη γνώμη του παιδιού στις αποφάσεις γιε ότι αφορά το κατοικίδιο ρωτώντας το. 


Μην υποτιμάτε τα συναισθήματα του. Ενθαρύνετε το να μιλάει για το κατοικίδιο και να εκφράζεται ελεύθερα. Ίσως και το να γράψει μια ιστορία ή ένα ποίημα, ακόμη και να το ζωγραφίσει μπορεί να βοηθήσει. 


Προσπαθήστε να καταλάβετε τη σημασία του ζώου για το παιδί και το μέγεθος της απώλειας που βιώνει. Μην υποτιμάτε τα συναισθήματα τους.

Χρησιμοποιήστε κατανοητή για το παιδί γλώσσα, και συχνά εκφράσεις όπως “το ζωάκι μας είναι νεκρό” ή ο “έκτορας πέθανε” είναι προτιμότερες από άλλες όπως “τον έβαλε ο γιατρός για ύπνο” κάτι που μπορεί να μπερδέψει και να αγχώσει τα μικρότερα παιδιά. 


Να είστε πάντα έτοιμοι να εξηγήσετε πως πέθανε το ζώο, αποφεύγοντας ωστόσο λεπτομέρειες που ενδέχεται να τρομάξουν ή να αναστατώσουν το παιδί.


Ενημερώστε τους εκπαιδευτικούς που βλέπουν καθημερινά το παιδί για την ψυχολογία του, κάντε το όμως με διακριτικό τρόπο. 


Μην διστάσετε να εκφράσετε και οι ίδιοι τα συναισθήματα σας.


Εάν τα παιδιά αντιμετωπίζουν δυσκολίες στη ζωή τους, ο θάνατος του ζώου μπορεί να χειροτερέψει την ψυχική του κατάσταση και σε περιπτώσεις που το παιδί δεν μπορεί να διαχειριστεί το άγχος, συνίσταται βοήθεια ειδικού. 



Λέγοντας Αντιο  



Παρά το γεγονός ότι είναι δύσκολο, το να οργανώσουμε το πως θα αποχειρετίσουμε κατάλληλα το αγαπημένο μας ζωάκι,  μπορεί να βοηθήσει όλα τα μέλη της οικογένειας. Είτε αποφασίστε να προχωρήσετε σε ταφή ή αποτέφρωση, είναι καλή ιδέα να είναι όλοι εκεί. 


Τελετουργικά και Ταφή


Η ταφή του κατοικιδίου για μια οικογένεια, είναι μια καλή ευκαιρία να εκφράσουν το πως αισθάνονται. Βοηθάει ιδιαίτερα τα παιδιά να συνειδητοποιήσουν και να διαχειριστούν την απώλεια αποτελεσματικότερα, αλλά καλύτερα είναι να είναι μπροστά μόνο τα μικρότερα παιδιά.


Αποτέφρωση 


Θυμηθείτε, είναι δική σας απόφαση το αν θα επιλέξετε να κάνετε αποτέφρωση και κυρίος στο ποιός θα επιλέξετε για να φροντίσει να ικανοποιηθεί η επιθυμία σας. Μην βιαστείτε σε αυτό το κομμάτι διότι πρόκειται για μια σημαντική απόφαση για σας και το ζωάκι σας. Μπορείτε επίσης να κρατήσετε τις στάχτες του σε καποιο κουτί ή δοχείο, αλλά και να τις ρίξετε σε κάποιο αγαπημένο μέρος η να τις θάψετε στον κήπο σας. 


Μνημόσυνες τελετουργίες 


Το να τιμούμε τη μνήμη του αγαπημένου μας κατοικιδίου μας είναι σημαντικό.


Μερικοί τρόποι για να το κάνετε είναι το να του γράψετε κάποιο γράμμα, μια ζωγραφιά, να φτιάξετε ένα φωτογραφικό άλμπουμ, όπως επίσης το να κάνετε δωρεές και εθελοντισμό στη μνήμη του. 




Φέρνοντας στο σπίτι έναν καινούργιο μικρό φίλο-πότε είναι η σωστή στιγμή;


Μετά τον θάνατο ενός αγαπημένου φίλου όπως είναι το ζωάκι μας, μπορεί συχνά να μπούμε στον πειρασμό να αποκτήσουμε κάποιο άλλο για να καλύψει το κενό. Αλλά είναι καθαρά προσωπική υπόθεση το αν θα το κάνετε αμέσως. Η δική μας συμβουλή θα ήταν να πάρετε λίγο χρόνο πριν πάρετε αυτη την απόφαση, και να περιμένετε μέχρι να είστε πραγματικά ετοιμοι συναισθηματικά για κάτι τέτοιο. 


Η απόφαση του πότε πρέπει να το κάνετε εξαρτάται από εσάς. Θα βοηθούσε αρκετά αν πρώτα ερχόσασταν σε επαφή με άλλα ζωάκια, κάποιου γνωστού ή σε κάποιο κατφύγιο, προσφέροντας βοήθεια η πηγαίνοντας απλά μια βόλτα, ώστε να καταλάβετε αν είστε πραγματικά ετοιμοι. 


Το σίγουρο είναι πως όταν έρθει ο καιρός και αποκτήσετε ένα νέο κατοικίδιο, θα είναι μια ξεχωριστή εμπειρία. Θα έχει σίγουρα τη δική του προσωπικότητα και θα σας αγαπαει. Αλλά πάντα θα έχετε σε ένα κομμάτι της καρδιάς σας αυτούς που αγαπήσατε και δεν είναι πια κοντά σας. 


3 views0 comments

Comentários


bottom of page